sabi nila sa blog community daw madami kang friends na makikilala. Madami ka ding matututunan at madami daming kalokohan ang pilit na pagsasaluhan. Sabi pa nga titser ko dati sa kolehiyo, wala naman daw napapala dito kundi tsismis. Para ka daw celebrity na pagpipiyestahan ang pang araw araw mong buhay at walang sawang sisingit ng kani kanilang komento. Well, nung shunga pa ako sa mundong ito, oo kasama ako dun sa walang sawang nagkakalat ng aking istoryang masaklap sa pag-ibig. Pero ngaun panay walang kwentang bagay na lang naiibahagi ko. hahaha.. Marahil isa iyon sa isang dahilan kung bakit may isang blogger na walang pakelam sa blog ko. Kahit mamatay matay ako ng pag comment sa pahina niya at walang sawa din niya itong dinedelete. Tamaan semplang! hekhek. Siguro ay ganun talaga ang kanyang personalidad. Abay sanay ginawa mo na laang restricted ang site mo kung ganun din laang. Mistulang may pader na nakabalandra na naghihiwalay sa kanyang group of friends at sa mga bagong salta sa kanyang sociedad. Awts, Nungka ko na ulit bibisitahin ang blog na iun. Hindi ako nakikipag away sa entry na ito. Nais ko lang ibahagi ang first taym experience ko na may nagsuplada sa akin! Kung ayaw mo ng friend abay di huwag! You're such a loser you know! PIS AWT!